قسمت دوم دوستی بین دومرد

راه هاي بسياري وجود دارد براي مرگ يک تمدن (قسمت اول) تمدن در اوج ماياها در طول يک قرن به وسیله خشکسالي هاي پي در پي و قوي نابود گشت. ما هنوز انعکاس اين تمدن منقرض شده را از طريق زبان و اسطوره هايشان مي شنويم. اکنون و امروز, ما يک تمدن جهاني مشترک داريم، چند وقت است ما اينگونه زندگي مي کنيم؟ راه هاي بسياري وجود دارد براي مرگ يک تمدن بياييد با آنهايي شروع کنيم که ما احتمالا قادر به انجام کاري در مقابلشان نيستيم. راه اول: اين ابرنواختر هزار سال نوري دور از ماست اگر مقداري نزديکتر بود, مثلا فاصله اي سي سال نوري از زمين اشعه و پرتوهاي کيهاني آن هواکره و لايه محافظ اوزون را تکه تکه کرده و تمدن ما را نابود مي کرد با خوش اقبالي ما, هيچ کدام از ستاره هاي نزديک که مي توانند به سياره ما آسيب برسانند و تبديل به ابرنواختر شوند در چند صد ميليون سال آينده بي خطر به مسير خود ادامه خواهند داد.راه دوم: هر چند ميليون سال يکبار تا کنون يک ابرآتشفشان در جايي از زمين فوران کرده است آخرين باري که چنين فوراني روي داد، هفتاد و چهار هزار سال پيش در جزيره سوماترآ بود، آنچه امروزه اندونزي مي ناميم. آن فوران به تنهايي، صدها برابر هر فوران ديگري در تاريخ سنگ و خاکستر و گازهاي سمي را را وارد اتمسفر زمين کرد. سنگهاي مذاب پوسته زمين را در هم شکسته دهانه آتشفشاني caldera را ايجاد و ادامه دادند که صد کيلومتر عرض داشت که در حال حاضر با درياچه اي پوشانده شده است.آتشفشان Toba بيش از 600 مايل صخره را ساييده و به سمت آسمان پرتاب کردبا وزش باد به غرب، خاکستر آتشفشان به سوي هند رفت و بيشتر نواحي آن شبه قاره را مانند يک پتوي عظيم از گرد و غبار در بر گرفت.با فوران اتشفشاني؛ سطوح بالايي اتمسفر آکنده از گازهاي گوگرد گشت. قسمت دوم دوستی بین دومرد...

راههاي بسياري وجود دارد براي مرگ يک تمدن (قسمت دوم) با شروع سفرهاي کلمپ، مهاجران اروپايي که وارد آمريکا شدند؛ حامل سلاح هايي بودند که حتي خود نمي دانستند. آنها حامل باکتري ها و ويروسهاي بيماري هاي مرگ آوري مانند آبله که ساکنان اصلي آمريکا هيچگاه به آنها مبتلا نشده؛ بودند. اروپاييها دوست داشتند باور کنند که جسارت، سلاحها و فرهنگ آنها باعث پيروزي و فائق آمدنشان بر دنياي جديد بود. فاتحان واقعي ارتشي از پاتوژن ها بودند که دستاوردشان ابتلا و مرگ نه نفر از هر ده آمريکايي در شمال، مرکز و جنوب آمريکا. آن تمدن بزرگ دنياي جديد زير حمله ي ارتش ميکروبها از هم پاشيد بدون ان ارتش نامرئي کورتز و افراد گوش به فرمانش هرگز شانسي براي غلبه به ساکنان اصلي آمريکا نداشتند.اما يک تمدن چگونه خود تخريبي مي کند؟سامانه اقتصادي ما که متشکل از اين سياره، آسمان و هوا, رودخانه ها اقيانوسها, خشکيها که تماما بي انتها به نظر مي رسند، تکامل يافته دوران بزرگي است؛ بزرگتر از انچه ما ديديم، بعنوان يک ارگانيزم و شبکه به هم پيوسته، که درواقع همان هم هست. تمام انها داراي يک ارزش و اعتبار هستند اما عده اي از آنها با افکاري سودمحور و منفعت طلب بر روي به دست اوردن کوتاه مدت متمرکز شدندسيستم اقتصادي غالب بدون توجه به اينکه از چه ايدئولوژي باشد، هيچ فرآيندي را براي حفاظت از ميراث و فرزندان ما حتي براي صد سال بعد از حال نيز ندارد، چه رسد به صدها هزار سال.از يک نظر, ما جلوتر از مردماني که در بين النهرين زندگي مي کردند هستيم برخلاف آنها, ما درک مي کنيم که چه اتفاقي براي اين جهان در حال روي دادن است براي مثال، ما در حال پمپاژ گازهاي گلخانه اي داخل اتمسفر خود هستيم که باعث اختلال در ان براي ميليونها سال ميشود. اجماعي علمي بر قسمت دوم دوستی بین دومرد...

ما انسان ها، قادر به ايجاد عظيم ترين هاييمو حالا در جايي ايستاده ايم که روياي باستاني جاوادانگي ما و اختر فيزيک نوين همگرا و منطبق ميشوند.کهکشان بيضوي و غولپيکر چيزي شبيه به Florida که در آن قديمي ترين ستاره هاي جهان را ميتوان يافت. اين ستاره ي کوتوله ي قرمز است کوچکتر و کم نور تر از ستاره ما. ستاره هاي کوتوله بسيار بيشتر از هر نوع ديگري از ستاره ها در کهکشان يافت ميشوند. برخلاف خورشيد, که در حال گذران نيمه عمر خود است اين ستاره ده ميليارد سال عمر دارد، اين کوتوله ي سرخ به بخشيدن نور و گرما به سيارات خود در طول ميليونها سال ادامه خواهد داد. اين صدها برابر بزرگتر از عمر تمام کيهان تا کنون است.هوش ميتواند چه کارهايي انجام دهد اگر زماني بي انتها براي چگونگي توسعه و تکامل ان داشته باشيم؟ شايد آنها آموخته باشند در سفري يکپارچه ما بين کهکشانها سفر کنند با سرعتي بيشتر از سرعت نور. شايد آنها جهاني کاملا نوين را خلق کردند؛ بعنوان اثري هنري و يا آزمايش علمي. البته هيچ کس يا حداقل هيچکس بر روي زمين نميداند جاوادنگي قادر به انجام چه چيزي است؟ اگر به تخيلمان اجازه دهيم...!!! اما خود ما چطور؟ آينده ما چه ميشود؟ تقويم کيهاني ما در 14 ميليارد سال آينده چگونه خواهد بود؟اگر تقويم کيهاني اصلي شامل ابتداي شکل گيري کيهان امتداد يافته تا اکنون؛ تقويم کيهاني در 14 ميليارد سال بعد چگونه به نظر خواهد آمد؟ درست مانند تقويمي کيهاني که پشت نهاده ايم هر ماه در حدود يک ميليون سال هر روز، معادل چهل ميليون سال.علم به ما امکان ميدهد تا از پيش در مورد برخي وقايع نجومي در آينده ي تصور ناکردني بسيار دور با خبر باشيم. مرگ خورشيد ما بعنوان نمونه در پنج ميليون سال بعد. خورشيد، از سوزاندن هيدروژن خسته شده و قدرت ان قسمت دوم دوستی بین دومرد...